autem

Samochodowy wektor dojazdowy do Schroniska można znaleźć na dowolnej stronie z nawigacją, dla uproszczenia oto link do naszej lokalizacji w Google Maps. Wydawałoby się, że to wystarczy, jednak chyba nie bylibyśmy schroniskiem górskim, jeśli byłoby to aż tak proste...

Do Smolnika można dojechać z dwóch kierunków - ze wschodu (czyli od Cisnej) lub z zachodu i północy (czyli od Komańczy). Dla tych, którzy będą zmierzać do nas nie od Cisnej, ale od Sanoka, Rymanowa lub Dukli przez Komańczę, dość ważna jest informacja, że wskazówki Google i innych nawigacji sugerują, że droga do nas wiedzie od Rzepedzi/Komańczy przez Duszatyn i Mików. Tymczasem po drodze jest ... zakaz ruchu dla pojazdów innych niż leśne i auta mieszkańców pomiędzy Komańczą a Mikowem... Proponujemy więc skorzystać z drogi głównej (nr 897), czyli przez Komańczę, Radoszyce i Smolnik, nieco dalszej, ale czasowo krótszej. Chyba że jesteście gotowi na pogawędkę ze strażą leśną..

Ani Google Maps, ani inne aplikacje nie wyjaśniają wystarczająco dokładnie tego, co trzeba wiedzieć już w samym Smolniku. Mapka u góry lub ten link pokazują drogę przez Smolnik od zjazdu z drogi głównej (897) Komańcza-Cisna, przy czym na mapce widać dodany jasnym oznaczeniem drogowskaz kierujący do Schroniska, i polany / okresowo składu drewna, który do niedawna dla wielu gości pełnił funkcję parkingu.

Ujmując to co widać na mapce w słowa i uzupełniając, od strony drogi 897 trzeba przejechać przez wieś, do pierwszego drogowskazu do Schroniska, umieszczonego na wzniesieniu drogi na drzewie po lewej stronie, i za nim zjechać z asfaltu w prawo. W gwarze Schroniska odcinek od zjazdu z asfaltu nazywany był "krótką drogą" i nadal pełni taką rolę, choć obecnie dla pieszych i rowerzystów.

Od kwietnia 2018 do sierpnia 2026 krótka droga pełniła rolę głównego dojazdu do Schroniska. Skręcając przy pierwszym drogowskazie w prawo (a jadąc od Mikowa w lewo) po ok. 300 metrach jest duży plac, który dla Schroniska pełnił do niedawna funkcję dolnego parkingu i miejsca, skąd odbierane były odpady stałe czekające w kontenerach. Właśnie tutaj Goście Schroniska najchętniej pozostawiali auta, aby pokonać ostatnie 900 metrów pieszo, zwłaszcza jeśli pogoda, właściwości auta lub decyzja kierowcy nie pozwalają na wjazd.

Od 19 sierpnia 2026 jednak na krótkiej drodze prowadzącej wprost w górę do Schroniska umieszczono szlaban. świadczący o tym, że dojazd tędy, i dłuższy postój aut nie jest już mile widziany. Być może kiedyś ten szlaban zostanie otwarty, podobnie jak w przypadku wielu innych w Lasach Państwowych. Nie wiemy jeszcze czy tak będzie, a jeśli tak, to kiedy i w jakim trybie, dlatego proponujemy pozostawiać auta na dłużej kilkaset metrów wcześniej, przy asfalcie, w tej okolicy, albo około kilometra dalej w stronę Mikowa, już za ostatnimi zabudowaniami Smolnika i wzniesieniem w stronę krzyża stojącego w cieniu potężnych lip po prawej stronie, za którym droga wije się malowniczo, i gdzie na odcinku kilkuset metrów znajdują się łącznie trzy wnęki parkingowe dla aut (pierwsza tuż przy krzyżu).

Obecnie zatem droga do Schroniska dla pojazdów dwuśladowych prowadzi wyłącznie od strony Mikowa i nie ma możliwości przejazdu przez teren pod Schroniskiem. I to jest świetna wiadomość dla wielu naszych gości - nowa sytuacja pozwoli uniknąć pojawiania się przypadkowych osób, niezbyt rozumiejących charakter tego miejsca, przejeżdżających tędy na przykład w porze zachodu słońca, często w kaskach i nawet bez "dzień dobry".

Za szlabanem dalsza część krótkiej drogi wiedzie ostro w lewo i pod górę. Pierwsze 500 metrów to miejscami strome podejście / wjazd przez las, a potem po otwarciu się widoku na łąkę z lewej i zakręcie w lewo widokowy trawers wyprowadza bezpośrednio na trawiasty górny parking położony 70 m pod budynkiem Schroniska, niecały kilometr i 100 m powyżej szlabanu. Wjazd na ten górny parking jest obecnie możliwy tylko tzw. środkową drogą. Wjazd powyżej parkingu - tuż pod budynek Schroniska jest możliwy na chwilę, tylko na czas załadunku / rozładunku, i za zgodą Gospodarzy.

Wspomniana tzw. środkowa droga prowadząca od strony Mikowa zapewnia najkrótszą komunikację Schroniska z asfaltem, nadaje się raczej tylko dla aut terenowych (sam napęd 4x4 może wystarczyć w przypadku odpowiedniej aury i ogumienia). Pierwszy, stromy wjazd z asfaltu od strony Smolnika, nie zaś dalszy - drugi, który prowadzi przez prywatny teren naszej sąsiadki i nie jest otwarty dla gości. Wielu kierowców da radę wjechać środkową drogą pod samo Schronisko - pod warunkiem, że ogumienie i pogoda auta zapewniają niezłą przyczepność, a kierowca - sporo umiejętności i nieco odwagi. Dla większości naszych gości najlepszą opcją pozostanie przejście kilkuset metrów dzielących asfalt od Schroniska pieszo: krótką, środkową, lub też długą drogą.

Poniżej zdjęcia kolejnych odcinków "krótkiej" drogi:

Dolny parking (plac/skład drewna), widziany od strony zejścia ze Schroniska:

Środkowy, śródleśny odcinek:

I odcinek nieco wyżej, tuż poniżej górnej granicy lasu:

Ostatni odcinek ostrego podjazdu, tuż przed zakrętem powyżej łąki (u góry zdjęcia) od którego rozpoczyna się trawers (widoczny na kolejnym zdjęciu):

I ostatni odcinek - "trawers" wraz ze Schroniskiem, widziany z Wierchu zza Osławy:

Auta można też pozostawić na miejscu nieco dalszym od centrum Smolnika.Miejsce to oznacza drugi, mniejszy drogowskaz z napisem „Schronisko” położony ok 1,5 kilometra dalej, za pierwszym drogowskazam, już poza wsią, ok 400 m za przydrożną kapliczką po prawej stronie, zamykającą zabudowę Smolnika, i od której droga asfaltowa zaczyna się obniżać w stronę Mikowa, prowadzi na tzw. "długą drogę", obecnie nieprzejezdną dla aut.

Tuż przed drugim drogowskazem jest zatoka wzdłuż asfaltu (kliknij aby zobaczyć to miejsce na mapie), umożliwiająca bezpieczne pozostawienie trzech-czterech aut. Korzystają z niej goście Schroniska, którzy wolą dojść do Schroniska pieszo z plecakiem najbardziej widokowym podejściem lub skorzystać z naszego transportu 4x4 pod Schronisko.

Dojście do Schroniska długą drogą wygląda obecnie tak:

• "wjazd": najpierw trzeba pokonać przepust przez rów w prawą stronę, pierwsze 10-20 metrów wymaga uwagi, kierowcy aut z niskim zawieszeniem muszą jechać bardzo powoli,
• "trawers": dalej jest nieco lepiej, idzie lub jedzie się około 200 metrów poziomym trawersem, początkowo prawie równolegle do drogi asfaltowej,
• "zakręt": tu droga wzdłuż skraju lasu zakręca dość ostro w prawo pod górę,
• "koniec drogi dla aut": tuż za zakrętem od kwietnia '18 stoi tu ogrodzenie uniemożliwiające dalszy ruch aut, można stąd jednak dość wygodnie podejść dalszym odcinkiem drogi, która wyprowadza już bezpośrednio pod Schronisko,
• "podejście": około 200 metrów dalej jest umiarkowanie stromo, za to z każdym kolejnym metrem odsłania się coraz więcej krajobrazu, 
• "grzbiet": po pokonaniu podejścia jest już łatwo i bardzo widokowo, droga biegnie przez ostatnie 500 m już łagodnie trawiastym grzbietem, na którego końcu widać dym z komina, zaś nocą światła Schroniska.

Parking pod Schroniskiem położony ok. 70 m od budynku jest dostępny dla aut wyłącznie środkową drogą (opisaną wcześniej).

Poniżej kilka zdjęć, które pokazują kolejne odcinki "długiej" drogi:

Trawers:

Podjazd latem, tuż po burzy (widok w dół) (na końcu tego odcinka od 2018 stoi ogrodzenie uniemożliwiające przejazd):

I w nagrodę - grzbiet: